Urocza rzeka Narewka

Rzeka Narewka – lewostronny dopływ Narwi, do której wpada między wsiami Suszcza i Bindziuga. Wypływa z terenów bagiennych na Białorusi. Prawie w całości płynie przez teren Puszczy Białowieskiej. Na długości 61,1 km, a więc od źródła do ujścia do Narwi, jej spadek wynosi ok. 22 metrów.

Dorzecze Narewki wynosi razem ok. 200 km i składa się z dopływów prawobrzeżnych: Złota, Orłówka, Hwoźna i Braszcza oraz lewobrzeżnych: Kliczyniówka, Łutownia (z Krynicą i Dubitką), Przedzielna, Jelonka, Okulinka, Jabłoniówka i Wieliczówka.

Od XVI wieku Narewka była rzeką spławną. Drzewa spławiano do Narwi. W drugiej połowie XVIII wieku dokonano regulacji jej koryta, czego pamiątką pozostał tzw. kanał Tyzenhauza w białoruskiej części i usypane wały na zachodniej granicy Parku nad rzeką Narewką.  Prace regulacyjne i oczyszczające koryto rzeki Narewki prowadzono na długości 32 km w latach 1855, 1891 i 1892. Doprowadziło to jednak do szybszego odpływu, a tym samym do obniżenia się poziomu wód. Dlatego też w 1894 roku wybudowano na rzece Narewce tamę ze śluzą. W latach 1929-1932 była ponownie prostowana na kilku odcinkach. Ostatni wielki spław drewna Narewką odbył się w czasie ostatniej wojny, kiedy w roku 1942 spławiono 48 tys. m3 drewna.

Po raz ostatni koryto rzeki Narewki było regulowane w początku lat 60-tych ubiegłego wieku, na odcinku od granicy państwa do ujścia Łutowni.